نوای دل

ـهوالرحمانـ و ـهوالرحیمـ

یارب تو مرا به نفس طناز مده

باهرچه به جز توست مرا ساز مده

من در تو گریزان شدم از فتنهی خویش

من آن توام؛

مرا به من

باز مده...

- مولانا -

دل نوشت :

اومدم بنویسم خدایا فلان فلان فلان دیدم حق نوشتن ندارم ، چون بیش از حد فهم و شعورم بیش از حد لیاقتم حتی مهربانی دیدم از تو

اومدم بگم که خدایا دارم آب میشم در حسرت دیدم باز هم خودمم که ... بگذریم

خدایا اومدم حالا بگم شکرت ، بابت همه چیز ، خدایا خودم دردسر خودمم نمیدونم دیر شده یا نه نمیدونم ، ولی تلاشم رو میکنم این آخری ها شاید درست شه

خدایا هیچ کس رو ندارم بجز تو ، خدایا تو بیش از هرکسی به دل من آگاهی ، خدای بزرگ میدونم من خراب کردم میدونم ولی خدایااااا تو کمکم کن نجاتم بده ، من ندارم بجز تو پناهی

از من حرکت دیدی لیاقت دارم ( به دلم رحم کن خدایا خدایا خدایا کمکم کن نذار مرگ رویا اتفاق بیوفته ) از تو هم برکت ...

خدایا ... این شعر تقدیم به خدای مهربانم

دامی است که باید بکشاند به گناهم

سیبی که تو انداخته باشی سر راهم

ما از تو به غیر تو نداریم تمنا

من لال شوم از تو به غیر از تو بخواهم

با عقل چه خوبی که نکردم سر یک عشق

از چاله دراوردم و انداخت به چاهم

یک عمر تو رفتی و من از راه رسیدم

خورشید سفر کرد و نفهمید که ماهم

ای ابر نکن! برکه ی دل مرده ای آن زیر

دل بسته به پیدا شدن گاه به گاهم

پی نوشت :

گفتم کوتاه بنویسم خواننده خسته نشه زیبا باشه و پر مفهوم دیدم اینجا خواننده نداره :))

دل نوا