ترس شیرین ...

ـهواللطیفـ

ماییم که از بادهی بیجام خوشیم

هر صبح منوریم و هر شام خوشیم

گویند سرانجام ندارید شما

ماییم که بیهیچ سرانجام... خوشیم!

- مولانا -

بشنوید

پی نوشت :

یه یکی از دوستانم اهل ایسلند هستش ، ایسلندی ها وقتی حرف میزنن ( هم ایسلند هم نیوزلند هم بعضی از نقاط

بریتانیا ) حرفا هارو یه جوری میگن که یا نمیفهمی یا بد میفهمی و بد متوجه میشی اگر عادت به لهجه شون نداشته باشی و یا اشنا

نباشی، داشتم قرآن میخوندم الان ( سوره عنکبوت ) و همینطور صبح کتابی میخوندم ( یکشب و روز عاشورا از آیتالله میرزا

خلیل کمرهای ، مطلب مد نظرم ازاون کتاب رو مینویسم در ادامه مطلب) ، یه موضوع فکرم رو مشغول کرده چقدر

ظاهر بر باطن غلبه کرده وقتی مثل همون لهجه اشتباه بفهمی کل معنارو اشتباه میفهمی،در اینباره صد البته

فهمیدن معنا و حقیقت ماجرا سخته اما بهاندازه عقل خودم میگم خیلی پیچیده ست خیلی بدون کمک هرگز ممکن نیست ، ترس از خدا

ناشی وحشتناک بودن اون نیست بلکه هر وقت ذره ذره درک بکنی موضوع حقیقت و درک حقیقت خداوند از شدت

ناچیز بودن خودت ترسبند بند وجودتو میگیره ...

درباره مطلب ادامه مطلب هم حرف خیلی زیاده خیلی ، یک خط مطلب و دنیای حرف ...